Flat White, Latte ve Üçüncü Dalga Tutkusu

Türkiye’de büyüyen biri için kahve demek genelde koyu, sert Türk kahvesi ya da kocaman bir bardakta bol sütlü, şuruplu bir içecek demekti. Londra’ya gelince kahve kültürüyle ilgili bildiğim her şey değişti. Buradaki kahve sevgisi, resmen bir ritüel, bir sanat. Şehirdeki zincir kahvecileri saymıyorum bile, asıl olay Londra’nın üçüncü dalga (third wave) denilen bağımsız kahve dükkanlarında. Bu üçüncü dalga akımı, kahveyi sadece bir kafein kaynağı olarak değil, bir tat deneyimi olarak görüyor. Çekirdeklerin nereden geldiği, nasıl kavrulduğu ve en önemlisi nasıl demlendiği takıntı derecesinde önemli. Ben de bu kültürün içine daldım ve "Flat White"ın esrarını çözmeye çalıştım.

Londra'nın Kalbi Flat White mı, Latte mi?

İlk geldiğimde, menüye bakıp latte ile flat white arasındaki farkı çözmekte zorlanıyordum. Baktım herkes ‘flat white’ diyor, ben de sipariş ettim. Meğer flat white, latte’den daha az sütlü ve daha yoğun bir espresso tadına sahipmiş. Barista bana, olayın sütün köpürtülme şeklinde, yani o mikro köpükte olduğunu açıkladı. Köpük tabakası latte’ye göre daha ince ve kadifemsi, bu da espresso’nun lezzetini daha çok öne çıkarıyor. Latte ise daha çok sütle yumuşatılmış, büyük bir fincanda sunulan ve genellikle üzerindeki sanat (latte art) ile dikkat çeken bir seçenek. Eğer acelem yoksa, oturup bir şeyler okuyacaksam, tercihim latte’den yana oluyor. Ama güne hızlı bir başlangıç yapacaksam ya da espresso’nun o tok tadını arıyorsam, flat white vazgeçilmezim. Londra’daki kahve dükkanları sadece içecekleriyle değil, atmosferleriyle de beni etkiledi. Genellikle küçük, ahşap masalı, bol ışıklı ve arka planda hafif bir caz müziğinin çaldığı yerler. Buralar, hem çalışmak hem de arkadaşlarınızla kısa bir kaçamak yapmak için ideal. Hatta CV güncellemelerimi yaparken ya da yaz okulundan aldığım notları toparlarken, bu kafeler benim için ikinci bir ofis görevi gördü.

Kahvecilerde Hayatta Kalma Rehberi: Süt Çeşitleri ve Sıcaklık

Buradaki bir kahve dükkanında sipariş vermek bile bazen dil sınavı gibi gelebiliyor. "Bir latte alabilir miyim?" demek yetmiyor. Hemen ardından gelen sorular şunlar:

• Süt Seçimi: Normal süt mü (whole milk), yarım yağlı mı (semi-skimmed), yulaflı mı (oat), bademli mi (almond), soya mı (soy)? Ben genelde yulaflı sütü deniyorum. Kahvenin tadını hiç bozmadığı gibi, daha kremsi bir doku veriyor.
• Bardak Boyutu: Çoğu butik kahveci sadece iki boyutta çalışıyor: Küçük (single shot) ve Orta (double shot). Bizim alıştığımız o "dev boy" bardaklar burada pek yok.
• Sıcaklık: "Extra hot" (ekstra sıcak) isteyip istemediğinizi soruyorlar. Eğer kahvenizi hemen içmeyecekseniz veya dışarısı soğuksa, bu küçük detay hayat kurtarır.

Bu seçimler başta kafa karıştırıcı olsa da, aslında buradaki kahve severlerin ne kadar bilinçli olduğunu gösteriyor. Herkes kendi damak tadına ve diyetine uygun seçeneği bulmak istiyor. Bir de İngilizlerin "Amerikano" ile olan ilişkisi var. Onlar filtre kahve yerine daha çok Americano (espresso’nun sıcak suyla inceltilmesi) içiyorlar. Eğer gerçekten demlenmiş bir filtre kahve arıyorsanız, menüde "Filter Coffee" ya da "Batch Brew" diye aramanız gerekiyor. Bu kahve keşiflerimde en çok vakit geçirdiğim bölgeler genelde Shoreditch ve Soho civarı oldu. Çünkü bağımsız butik kahve dükkanlarının en yoğun olduğu yerler buralar. Her köşe başında farklı bir kavurucunun (roastery) çekirdeklerini bulmak mümkün. Hatta bazı yerler, kahvenin hangi tarladan geldiğini, deniz seviyesinden kaç metre yükseklikte yetiştirildiğini bile anlatıyor! Bu kahve maceramda yaptığım gözlemleri ve ortalama fiyatları şöyle bir toparladım:

Londra, kahve konusunda beni şaşırttı ve yeni bir lezzet dünyası açtı. Bir fincan kahve eşliğinde, bazen bir parkta oturup CV'mi gözden geçiriyorum, bazen de bir kafenin penceresinden yağmuru izliyorum. Bu küçük lüksler, buradaki hayatın pahalılığını biraz olsun unutturuyor. Bir sonraki hedefim, en iyi "pour-over" kahveyi nerede bulacağımı keşfetmek olacak!