National Insurance Number (NINO) Başvurusu / Çalışmak için zorunlu numara.

İngiltere'ye geldin, çalışmak istiyorsun, harika. Ama önce bu lanet numarayı almalısın, yoksa maaşın kesiliyor, acayip vergi ödüyorsun falan. (Ha bu arada ben ilk geldiğimde kalacak yer bulana kadar canım çıkmıştı, o bile ayrı macera.)

Bu numara ne işe yarıyor ki?

Aslında basit: Senin vergi ve sigorta primlerini takip etmek için kullanılan kişisel numaran. Türkiye'deki T.C. kimlik numarası gibi düşünebilirsin ama bu sadece çalışma hayatınla ilgili. Bunu almadan işveren seni çalıştırabilir mi? Evet, çalıştırır. Ama emergency tax code diye bir şeyle çalıştırır. Yani demek istediğim şu, paranı çatır çatır kesiyorlar. Verginin kralını ödüyorsun boşuna. O yüzden ilk yapman gereken, daha bavulu açmadan, bu işi halletmek. Yoksa kazandığın her pounddan acı çekiyorsun. Cidden ya, ben bunu ilk yaşadığımda sinirlenmiştim.

Nereyi arıcam şimdi ben?

Herkes sana der ki, arayacaksın, randevu alacaksın. İyi de kimi arayacaksın? Jobcentre Plus'ı arıyorsun. Ya da araman gerekiyor. Tamam mı? İngiliz aksanı zaten kafamı karıştırıyor benim, bir de sürekli bekletiyorlar telefonda, sinir oluyorum. Dakikalarca o iğrenç müziği dinliyorsun, kulaklarım çınladı. Benim gibi sabırsız biri için işkence bu. Yani bu numara öyle internetten tıkla al falan değil. İnsan teması şart. Nefret ediyorum bürokrasiden. Telefon görüşmesinde sana neden İngiltere'de olduğunu, ne iş yapmayı planladığını soruyorlar. Çok kişisel şeyler. Sanki gizli bir göreve başvuruyorum amk. Düşünün, sen oraya ekmek parası için gitmeye çalışıyorsun, adam sana hayatının filmini çektiriyor telefonda.

o mektup gelmeli, kesin gelmeli

Randevu aldın. Süper. Sana bir mektup yolluyorlar. Bu mektup çok önemli. Eğer o mektup eline ulaşmazsa, yandın. Adresin doğru mu, kontrol et iki kere. Çünkü o mektup senin randevu kanıtın oluyor. Ben postacıyı kaç kere bekledim kapıda, aklıma geliyor da...

Görüşmeye giderken çantamda ne olmalı?

Giderken ne götüreceksin? Pasaport kesin, residence permit/vize kağıtları. Bir de adres kanıtı. Adres kanıtı ne demek? Fatura, banka ekstresi falan. (Ha bu arada banka hesabı açmak da ayrı dert, o da başka bir yazının konusu olsun.)

• Pasaport (orijinal olacak, kopyayla gitme sakın!)
• Vize belgesi (BRP kartın varsa o)
• Kaldığın yerin kanıtı (bence en kolayı banka ekstresi, çünkü fatura hemen gelmeyebilir)
• Randevu mektubu (olmazsa içeri almıyorlar, ciddiyim)

Görüşme salonu çok kasvetliydi. Soğuktu da. Kadın bana baktı, 'Neden buradasın?' dedi. Ben de 'Çalışmaya geldim' dedim. Basit ya. Adamlar neden bu kadar ciddiye alıyor anlamıyorum. Zaten ben İngiltere'ye geldim, kaçmıyorum ki. Neyse, görüşme 15-20 dakika sürüyor, çok kasmıyorlar aslında. Ama o bekleme süreci var ya, o bitiriyor insanı.

Peki ya şimdi ne olacak?

İşte asıl bomba burada patlıyor. Görüşme bitti, her şey tamam. Sana diyorlar ki, '4 ila 8 hafta içinde mektupla yollayacağız.' Sekiz hafta! Yani iki ay bekleyeceksin. Düşünebiliyor musun, iki ay boyunca o emergency tax koduyla çalışıyorsun, verginin kralını ödüyorsun. Bu haksızlık bence. Benim yorumum bu. Yani demek istediğim şu: NINO başvurusu yapmadan işe başlamak zorunda kaldıysan, hemen o randevuyu ayarla. Yoksa cidden çok para kaybediyorsun. Çok. Bunu tekrar ediyorum, çünkü çok önemli. Para cebinde kalsın. Peki siz hiç yaşadınız mı bu saçmalığı? Sinirlerim bozuldu yine bu konuyu anlatırken. Umarım sizinki daha hızlı olur.